LetterSpinsels

Topverhalen 2015

Fool on the hill - Annet Mol

Beoordeling Anneke Blok


Een enkel hoofdstuk uit een boek beoordelen is altijd moeilijk. Soms kwamen verklaringen en beschrijvingen al in een vorig hoofdstuk aan de orde en dan is het dan moeilijk de context te begrijpen. Misschien overbodig, maar toch wil ik hier een paar dingen noemen. Er komen in dit hoofdstuk verschillende mensen voor.: Rob, Jolanda, Elsbeth, Jeff en nog een meisje. Ook al zijn deze personen al eerder geïntroduceerd dan nog verdiept het de tekst als er – al is het maar terloops – een respons van de hoofdpersoon volgt. Het reageren van de ik-figuur op Jolanda of Elsbeth zegt ook iets over de figuur Annet zelf. Geeft haar als het ware meer reliëf.

Mensen die dit boek lezen zijn niet alleen geïnteresseerd in de lotgevallen van Annet, maar ook in alle verschijningsvormen van de spirituele wereld. Graag had ik het verslag gelezen van de reiki-inwijding van Elsbeth of komt dat in een ander hoofdstuk.
Een gemiste kans is een indringende beschrijving van het ritueel bij Avebury. Dat zie ik heel filmisch voor me. Het uitvoerig beschrijven en met de ogen van de ik-figuur kijken naar de reacties van de andere deelnemers had de lezer nog beter kennis laten maken met de twijfelende deelneemster.
Dit boek is ook bestemd voor de geïnteresseerde lezer. Die wil denk ik nu net dat soort details lezen.

Een leraar Nederlands zou zeker bij een toets tekstverklaring de vraag stellen: verklaar uit de keuze van het T-shirt met Donald Duck de gemoedstoestand van de hoofdfiguur.
Daar stond zij tijdens de ceremonie met de eigenzinnige eend verborgen op haar rug. Dat zegt toch al genoeg. Het bewijst ook dat ieder detail niet zomaar willekeurig gekozen kan worden, alles heeft zijn functie, is belangrijk. Echt een goede vondst.
Het is ook typerend voor de hoofdpersoon dat zij juist aandacht schenkt aan de meeuw die naar zijn vrijheid vliegt.

Het is me niet duidelijk waarom de ik-figuur, die alle spirituele gedoe zat is, zonder aarzelen met Jolanda op reis gaat. Daar zou ik graag meer motivatie zien. Ze aanvaardt die reis heel dubbel. Enerzijds neemt ze niet de moeite passende kleding aan te schaffen, anderzijds heeft ze wel een buisje met zand uit Voorne.

Nog even een paar korte opmerkingen.
Klinkt bij de fantasie in de koningskamer Nubiër niet authentieker dan Soedanees?
Een 'overjarige hippie' en een uitdrukking als 'de hoer en de madonna' zijn wel erg cliché.
Bij Stonehenge kan 'degene' beter meervoud worden: degenen.
Ik heb mijn twijfels over voetnoten in niet wetenschappelijk werk. Zie je kans de nodige informatie in de tekst te verwerken?
De uitleg over de Russische natuurkundige zou ik weglaten. Je schrijft geen leer- maar een beleveningsboek en het voegt weinig toe aan de strekking van dit hoofdstuk.

De flash back over de vader is erg mooi. Daar ervaar ik echte emotie. In de verhouding met haar vader zie ik de sleutel voor haar gedreven zoektocht. Daarom mag naar mijn zeer persoonlijke mening de relatie met haar vader best wat meer aandacht krijgen. (Psychologie is mijn verklaring voor menselijk gedrag.)

Het doel van dit hoofdstuk, zoals beschreven in de synopsis, heeft de auteur zeker bereikt. Mooi langzaam wordt de ontwikkeling van ambivalent gelovige naar twijfelende tot een weten dat hier niet is wat zij zoekt opgebouwd. Heel helder wordt ook de opluchting en innerlijke vrede van de ik-figuur vertolkt. Het inzicht dat echt spiritueel leven niet van anderen, niet van buiten, maar uit haarzelf moet komen, bezegelt zij naar goed Engels gebruik met een kop thee. Mooi verstild einde.